Meer over Erik

In de herfst geboren en...



Ik ben net als jij, 
ook af en toe mezelf kwijt. Dat hebben we allemaal wel eens. Dan vergeet ik even waarover het ook alweer gaat, wat écht belangrijk is in het leven. Mijn gedachten slingeren dan tussen spijt over het verleden en zorgen voor de toekomst. Dan voel ik me gestrest en zonder focus. Ik struikel dan van moment naar moment alsof het leven mij leeft en niet ík mijn richting kies. Dat voelt niet fijn. Die momenten worden steeds zeldzamer.

Gelukkig kan ik mezelf altijd weer terug vinden,
wanneer ik dat wil en hoe vaak ik dat nodig vind. Dat geeft me rust, zekerheid en zingeving. Bestemming en betekenis. Geruststelling, ontspanning en diepe tevredenheid. Ja, zelfs een gevoel van gelukkig zijn, vol liefde, ook -of misschien zelfs vooral- voor mezelf.

Hetzelfde gevonden via verschillende wegen,
of ik nu verlichting voor lichamelijke ongemakken zocht, antwoord op diepe vragen, zingeving of betekenis, telkens was daar dat ene gevoel. 
De wegen ernaar toe liepen door elkaar heen en de paden droegen verschillende namen. Namen zoals: natuurgeneeskunde, acupunctuur, massage, meditatie, Qi Gong, of cranio sacraal therapie. Soms klonken ze nog exotischer zoals: sjamanisme, vipassana, ayahuasca of inipi. 
Linksom of rechtsom, het bracht me altijd naar dezelfde plek: thuis bij mezelf. Dat is een helend gevoel. Geneeskrachtig, sterk genoeg om zelfs mij van verslaving en depressie te genezen, niet niks dus. 

Iedereen kent dat gevoel wel,
tenminste... ik hoop werkelijk van harte dat je dat gevoel kent; bij jezelf aankomen. Ik snap dat het wat zweverig klinkt, maar ik weet ook dat jij ergens voelt of weet wat ik bedoel.
Misschien heb jij dat gevoel ervaren op een bergtop na een grote klim. Na een goede sauna gang, een stuk fietsen of vrijpartij. Rustend op een strand in Thailand, tijdens het zien van een mooie zonsondergang of ander wereldwonder. Of gewoon ineens, tijdens een andere activiteit die je echt leuk vindt.



Alles is helemaal oké, hier en nu,
dat gevoel laat zich ook wel eens horen als: hè hè.... Rustend in het lijf, rustend in het nu. Acceptatie van hoe je bent, van hoe het is.
Kun jij je voorstellen hoe je leven eruit zou zien wanneer jij dat kunt? Bij jezelf aankomen, wanneer en hoe vaak je dat maar wilt?


Deze  blog is voor jou geschreven om jou te helpen dat te kunnen.


Alles is met elkaar verbonden
Had ik je al verteld dat we veel gemeen hebben jij en ik?
We ademen dezelfde lucht. We lopen over dezelfde aarde, waarvan we eten en drinken. Wat ik doe zal jouw leven beïnvloeden, wat jij doet het mijne. Hoe je het ook bekijkt, we zijn met elkaar verbonden, of je dat nu leuk vind of niet. Daarom heeft Iedereen er baat bij dat het goed met jou gaat. Met mijn werk kan ik daaraan bijdragen.


De eerste stap is al genomen
Ik hoop je met mijn blog mee te nemen op een ontdekkingsreis. ik laat je kennismaken met mijn beste vrienden, langs de mooiste paden die ik heb gelopen. Het eindpunt is onbekend, maar het begint gewoon hier waar we nu zijn. Het pad kan hobbelig zijn, soms met regen, soms met zonneschijn. mocht je mijn hulp nodig hebben dan kun je me altijd roepen.



Wat anderen over mij zeggen 
Wanneer jij mij kent weet je misschien iets te noemen dat ik ben vergeten, ik zelf niet zie of weet, of wat je graag wil vertellen over mij. Mezelf beter leren kennen, ook via de ogen van een ander, daar ben ik altijd wel voor in. Voel je je geroepen? Ik lees graag jouw reactie.




Nog meer over mij weten?




Wat weinig mensen over mij weten,

is dat natuurlijk ook ik op voetbal heb gezeten. Dit was echter van zeer korte duur, omdat ik de paardenbloemen en madeliefjes veel interessanter vond dan de bal (en nog steeds. Is veel mooier toch?)



Als klein kind speelde ik graag in de bosjes. Van plantjes maakte ik dan "verf" maar ook "geneeskrachtige" mengsels voor de "gewonde soldaten" Godzijdank hebben we dat nooit genomen!

Gefascineerd door vuur sinds ik me kan herinneren. Vingers verbranden heeft mij nooit weerhouden van het experimenteren met vuur. Wel erg geschrokken toen ineens 100m2 van het natuurgebied de Heinis in de hens stond. Daarna heb ik nooit meer onveilige vuurtjes gemaakt.

Wat ik vroeger wilde worden?

van 6 tot 12 jaar   : paleontoloog
van 12 tot 15 jaar : chirurg
van 15 tot 18 jaar : psychofarmacoloog
van 18 tot ?           : sjamaan
van ? tot ?             : Als laatste wilde ik gewoon mezelf worden.

Wat het Zelf is en of het eigenlijk wel bestaat wordt steeds duidelijker en tegelijkertijd onduidelijker. Maar ik heb wel het gevoel dat ik steeds meer mezelf wordt. In ieder geval heb ik een steeds betere relatie met mezelf.

Moge onze ontmoeting bijdragen aan het welzijn van alle levende wezens,

aho.